قرسوب

حل این کلاف بی سر بدست کیست؟

حوادث و ناامنی های اخیر یا کلاف بی سر، به یکی از مباحث روز در حوذه سیاسی، امنیتی کشور  تبدیل شده است. ما در نوشته معادله دو مجهولی یا پارادوکس سیاسی بحث نا امنی را از ذاویه دید منفعت طلبانه پاکستان در تعیین و تثبیت مرز مشترک به بحث نشستیم. این بار بحث ناامنی را از ذاویه دیگر دنبال خواهیم کرد. که آیا کشور پاکستان با دامن زدن به ناامنی و حمایت مافیای مواد مخدر در افغانستان بدنبال جلب حمایت امریکا است؟ این نوشته در پی تحلیل بحث ناامنی از این ذاویه خواهد بود. برای باز شدن بحث درآغاز مروری داریم بر پیدایش مواد مخدر در افغانستان. از دهه1950 تا 1980 که مرکز مثلث طلایی مافیای مواد مخدر را کشور های{ میانمار، تایلندو لائوس} در جنوب شرق آسیا تشکیل داده بود، از دهه 80 به بعد بسمت افغانستان جهت داده شد . البته در این تغییر جهت، سازمانهای جاسوسی امریکا وپاکستان نقش اساسی را ایفا کردند. از آغاز تهاجم شوروی به افغانستان، امریکا با همکاری سازمان جاسوسی پاکستان، جهت مقابله با رقیب خود در افغانستان، جنگ سرد بنام کشت ککناردر افغانستان براه انداختند، تا بتوانند برای رقیب خود درد سر بوجود آورند .{ با آغاز ، تجاوز شوروی سابق به افغانستان، غرب سیاست ترویج و گسترش کشت موادمخدر را درافغانستان روی دست گرفت و پاکستان مجری این سیاست در افغانستان شد.} ابتدا در مناطق مرزی ، سپس در ولایات جنوبی، کشت این مواد خانمان سوز را عملی کردند و با حمایت آنها زمینه های نا امنی و بی ثباتی این مناطق را در برابر شوروی{ که بمنظور دسترسی به آبهای گرم هند افغانستان را اشغال کرده بود} فراهم آوردند. پاکستان که مجری این  طرح بود، با مدیریت و فروش مواد مخدر تولید شده در افغانستان، به در آمد سرشار اقتصادی بدست یافت. از طرفی بدلیل باز کردن جبهه ای در مقابل شوروی و پناه دادن به مجاهدین، پول های هنگفتی سرازیر این کشور گردید. از این پس افغانستان بیستر بسیار مناسبی شد برای مافیای جهانی مواد مخدر . حمایت پاکستان از مافیا هم چنان ادامه داشت تا شکست شوروی و دوره مجاهدین. و در زمان طالبان ما شاهد رشد چشم گیر تولید و قاچاق مواد مخدر در افغانستان بودیم.{ در زمان حکومت طالبان که سخت تحت حمایت پاکستان قرار داشت شاهد بودیم که تولید و قاچاق موادمخدر افزایش و رشد چشم گیری داشت که دراین مسئله سازمان استخباراتی پاکستان طرحهای هدف داری را اجرا کرد} . و بدلیل تغییر مسیر انتقال مواد مخدر از مسیر ایران بسمت کشورهای آسیای میانه. بعد از سقوط طالبان و تشکیل حکومت کرزی وحضور نیروهای بین المللی تا کنون ، اکثریت کارخانه های تولید هروئین از داخل خاک پاکستان و مناطق مرزی شان به داخل افغانستان منتقل شد. در این سالها هم تولید وهم تبدیل تریاک به هیروئین در خود افغانستان صورت می گیرد. وپاکستان با این طرفند می خواهد به جهانیان این گونه وانمود کند که تمامی این کار ها در داخل خود افغانستان انجام میشود و آن کشور هیچ نقش در قاچاق مواد مخدر ندارد. در حالیکه هسته های اصلی مافیای جهانی مخدر هنوز در پاکستان هستند. مدیریت و برنامه ریزی اصلی قاچاق مواد مخدر در پاکستان انجام میشود. اما اینکه چرا پاکستان قاچاق مواد مخدر و ناامنی را در افغانستان تقویت می کند ، و در شرایط فعلی به آن شتاب بشتری داده است.{ پاکستانی ها به هیچ وجه نمی خواستند و نمی خواهند که افغانستان به یک آرامش و ثبات دائمی دست پیدا کند و همواره تلاش کرده اند پدیده موادمخدر و سایر پدیده های بحران زا در افغانستان دامن زده شود}. ناچاریم بحث را در محدوده وسیع تر مورد بررسی قرار دهیم. بحث ناامنی های اخیر دقیقا بر می گردد به یک سال قبل که امریکا موفق شد با دو کشور همسایه پاکستان، پیمان های مهم استراتژیک امضا کند.  جنرال پاکستانی بعد از آنکه مشاهده کرد دورقیب همسایه ای او یعنی هند و افغانستان  در امضای پروتکول استراتژیک با امریکا از جنرال سبقت گرفته اند، دوباره خواب های پریشان گذشته را به تعبیر نشست، او دراین تعبیر جبران عقب ماندگی خود از دو رقیب را در گستریش نا امنی و حمایت مجدد از طالبان و مافیای مواد مخدر در افغانستان دید. که بتواند با استفاده از این اهرم در آینده از امریکا امتیاز بگیرد. زیرا پاکستان بدلیل اختلافات که با هند از یک طرف، و مناقشه مرزی با افغانستان ازطرفی دیگر دارد، نمی خواهد حمایت امریکا را در منطقه از دست بدهد. حمایت امریکا برای پاکستان از چنان اهمیت بر خوردار است که آن کشور پنج سال قبل علی رغم میل باطنی خویش ، حاضر شد از حمایت فرزند نامشروع خود یعنی طالبان هر چند بطور موقت دست بردارد . تا حمایت امریکا را از دست ندهد . در حالیکه برای پیدایش طالبان هزینه های کلان کرده ، و به اهداف بسیار مهم خود در افغانستان رسیده بود. در شرایط کنونی نیز هیچ چیز برای پاکستان گرانتر از تنهایی و عدم حمایت امریکا از آن کشور در منطقه نیست . جنرال مشرف حاضر است هرگونه هزینه را در گرفتن امتیاز از امریکا بکند. و یکی از هزینه ها که به سرفه ترین آنها برای جنرال است. دامن زدن به ناامنی در افغانستان و به چالش کشاندن امنیتی است که امریکا مدعی بر قراری آن در افغانستان می باشد. پاکستان با استفاده از این اهرم می خواهد به امریکا بگوید که استقرار صلح و امنیت در افغانستان بدون تامین خواسته های آن کشور امکان پذیر نخواهد بود. و تا امریکا را مجاب به دادن امتیاز نکند دست از دهشت افگنی و تولید بحران نخواهد کشید. که متاسفانه با وجود مدارس طالب پرور در پاکستان ، و حضور نیروهای تحت حمایت ای اس ای در داخل کشور، حتا در بدنه دولت دست آن کشور در ایجاد و تولید بحران در افغانستان باز است . و یکی از دلایل که امریکا نمی تواند فشار لازم را بر پاکستان بیاورد، درگ امریکا از نفوذ پاکستان  و دست داشتن این کشور در ایجاد ناامنی و بحران آفرینی در افغانستان می باشد. حال جای این پرسش باقی است که این کلاف بی سر یا ناامنی روز پایانی خواهد داشت؟  کلافی که ازهر سو به آن بنگری دستی ناپاکی در آن دیده می شود { امریکا، پاکستان، القاعده، طالبان، باند مافیای مواد مخدر، افراد سرخورده مانند حکمتیار، فقر و...} ولی آنچه مسلم است این خواهد بود که شکست پروسه صلح بن در افغانستان تنها شکیت این کشور در برابر مخالفین دموکراسی نیست. بلکه در حقیقت شکست همه کشور های است که برهبری امریکا در افغانستان نیرو فرساده اند، تا حکومت دموکرات را در این کشور جای گزین حکومت طالبانی کنند. شکست این پروسه در افغانستان، شکست  سکولاریسم در خاورمیانه و در کل بمعنی به بن بست رسیدن مکتب سکولاریسم در جهان خواهد بود. این چالش خواهد بود در برابر مدعیان برتری مکتب سکولاریسم، در آینده با چالش های جدی تری مواجه خواهد شد. بنائا بر همه دست های دخیل در ناامنی در افغانستان باید این هوش دار را داد که دود این آتش روزی بچشم شما خواهد رفت و دامنگیرشما نیز خواهد شد.    متن های با رنگ سرخ برگرفته شده از این سایت است> نقش پاکستان در گسترش موادمخدر در افغانستان  تهیه کننده:  گروه سیاسی شبکه دری تاریـــخ: 8/2/85